شلاق در ملأ عام؛ گروه طالبان دو تن را در ولایت پروان شلاق زدند

دادگاه محلی طالبان اعلام کرده است که هر یک از این دو نفر به ۳۰ ضربه شلاق و یک سال زندان محکوم شده‌اند.

غلام اصغر عزیزی

در تازه‌ترین مورد از مجازات بدنی طالبان، یک زن و یک مرد در ولسوالی سیدخیل ولایت پروان، به اتهام «رابطه خارج از ازدواج» در برابر دیدگان صدها تن از مردم و با حضور مقام‌های محلی این گروه به‌طور علنی شلاق زده شدند.

دادگاه محلی طالبان اعلام کرده است که هر یک از این دو نفر به ۳۰ ضربه شلاق و یک سال زندان محکوم شده‌اند.

این رخداد تنها یک روز پس از روی‌دادی مشابه در ولایت تخار صورت گرفت، جایی که طالبان یک زن و یک مرد دیگر را به همین اتهام در حضور عام شلاق زده بودند.

در هفته‌های اخیر گزارش‌های مشابهی از چند ولایت دیگر نیز منتشر شده و به گفته منابع رسانه‌ی و نهادهای بین‌المللی، در این مدت بیش از صد نفر در ولایت‌های مختلف افغانستان، از جمله شماری از زنان، هدف چنین مجازات‌های بدنی قرار گرفته است.

تحلیل‌گران امور اجتماعی باور دارند که این‌گونه مجازات نمایشی نه‌تنها در کاهش جرم مؤثر نیست؛ بلکه به بازتولید خشونت و سخت‌دلی در جامعه می‌انجامد.

به جای آن‌که روحیه قانون‌پذیری و اعتماد عمومی به عدالت تقویت شود، ترس، انفعال و بی‌اعتمادی در میان شهروندان گسترش می‌یابد. مجازات در منظر عمومی به مرور، حس هم‌دردی مردم را می‌کُشد و رفتار تهاجمی را درونی می‌کند؛ پدیده‌ای که جامعه را نه امن‌تر؛ بلکه جری‌تر و بی‌رحم‌تر می‌سازد.

در ظاهر، طالبان این مجازات‌ را بر پایه احکام شرعی توجیه می‌کنند؛ اما گزارش‌های مکرر نشان می‌دهد که بسیاری از این محاکمه‌ها فاقد روند دادرسی عادلانه، شفافیت قضایی و معیارهای حقوقی شناخته‌شده‌اند.

فعالان حقوق بشر می‌گویند طالبان از مفاهیم دینی برای توجیه اعمال خشونت‌بار و تحقیر مخالفان و منتقدان خود استفاده می‌کنند. در موارد متعدد، کسانی که دیدگاه متفاوت یا مناسبات غیرطالبانی دارند، زیر نام ارتکاب جرم اخلاقی یا فساد شکنجه، تحقیر یا در برابر دیدگان مردم مجازات شده‌اند.

نهادهای مدافع حقوق بشر از جمله سازمان ملل متحد، شلاق در حضور مردم عام را نمونه آشکار شکنجه و تحقیر انسانی عنوان کرده‌اند و خواستار توقف فوری آن شده‌اند.

کارشناسان تاکید می‌کنند که اجرای مجازات بدون رعایت اصول انسانی، نه اجرای عدالت؛ بلکه تسلّط اراده گروهی بر جان و آبروی مردم است؛ روندی که در درازمدت به فروپاشی اعتماد اجتماعی و تجرید کامل زنان و گروه‌های آسیب‌پذیر از امنیت منجر می‌شود.

Back to top button