پایان تلخ پنج سال انتظار؛ جسد شکنجهشدهی جوان هزاره در غرب کابل پیدا شد
در حالی که پیکر محمدجواد مهدوی با آثار زنجیر و شکنجه کشف شد، برادر او همچنان در ناپدیدسازیهای قهری طالبان مفقود مانده است.
عزیزی
در ادامهی گزارشهای تکاندهنده از تداوم قتلهای هدفمند و ناپدیدسازیهای قهری تحت حاکمیت طالبان، منابع محلی در کابل از کشف جسد یک جوان هزاره خبر دادند که حدود پنج سال پیش، همزمان با تحولات سیاسی کشور و تسلط طالبان، در فرودگاه بینالمللی کابل ناپدید شده بود.
محمد جواد مهدوی، جوانی که سرنوشت او پس از پنج سال جستوجوی بیوقفه خانوادهاش با کشف جسدی در یکی از مساجد غرب کابل به پایانی تلخ رسید، قربانی تازهی از زنجیرهی قتلهای سازمانیافته است.
منابع نزدیک به خانواده مهدوی تأیید کردهاند که پیکر او در حالی شناسایی و به خانواده تحویل داده شد که آثار هولناک شکنجههای طولانیمدت، از جمله جای زنجیر بر بند پاها، بر بدن او مشهود بوده است.
غمانگیزتر آنکه محمد جواد مهدوی تنها قربانی این رویداد نیست. طبق اطلاعات دریافتی، برادر ۲۶ سالهی او نیز همزمان با وی در میدان هوایی کابل مفقود شده بود؛ اما با گذشت پنج سال، همچنان هیچ اطلاعی از سرنوشت او در دست نیست. این وضعیت، خانواده را در برزخی از انتظار و هراس نگاه داشته است.
این رویداد در حالی رخ میدهد که گروه طالبان پیوسته مدعی تامین امنیت سراسری در کشور است. با این حال، شواهد میدانی و گزارشهای نهادهای مدافع حقوق بشر نشان میدهد که نه تنها امنیت شهروندان تضمین نشده، بلکه ترورهای هدفمند، اخاذیهای سیستماتیک و تهدیدهای امنیتی بهویژه علیه جوانان، کارمندان حکومت پیشین و نظامیان سابق، ابعاد گستردهتری یافته است.
مدافعان حقوق بشر و ناظران سیاسی تأکید میکنند که عفو عمومی اعلامشده از سوی طالبان، عملاً در حد یک شعار باقی مانده است. کشف جسد مهدوی با آثار شکنجه، سندی دیگر بر وجود بازداشتگاههای غیررسمی و شکنجهگاههایی است که در آن، هزاران تن بدون طی مراحل قانونی و بدون اطلاعرسانی به خانوادههایشان، در حبس به سر میبرند.
تاکنون مقامات امنیتی گروه طالبان در قبال این قتل مرموز و ادعاهای مطرحشده پیرامون بازداشت و شکنجهی مهدوی، هیچگونه واکنش رسمی نشان ندادهاند. سکوت در برابر این جنایت در حالی ادامه دارد که تکرار چنین حوادثی، فضای رعب و وحشت را در میان ساکنان کابل، بهویژه جوامع آسیبپذیر، تشدید کرده است.
این گزارش بار دیگر یادآور میشود که خلاء حاکمیت قانون و نادیده گرفتن حقوق اساسی شهروندان تحت سلطهی طالبان، بستری امن برای تداوم جنایات و ترویج بیکیفرمانی را فراهم آورده است؛ جایی که حق حیات و امنیت، روزبهروز بیش از پیش رنگ میبازد.