
والی طالبان در دایکندی؛ ادعای استقبال مردمی در سایه اتهامات فشار، تهدید و محدودیتهای مذهبی
سفرهای استانی مقامات طالبان در دایکندی؛ نمایش رضایت عمومی در بستر فقر اقتصادی، بیبندوباری جنگجویان و هشدارهای تند مذهبی به علمای شیعه.
عزیزی
سفر اخیر مولوی تورجان احمدی، والی گروه طالبان در ولایت دایکندی به ولسوالیهای اشترلی و سنگتخت، با روایتهای کاملاً متفاوتی از سوی رسانههای محلی تحت کنترل این گروه و باشندگان محل همراه شده است. در حالی که رسانههای رسمی طالبان از «حمایت مطلق مردم» سخن میگویند، گزارشهای رسیده از میان مردم، حاکی از خفقان شدید، تهدید و بیبندوباری افراد این گروه در قریهجات است.
براساس گزارشی که از طریق رادیو ملی محلی دایکندی (تحت کنترل طالبان) به نشر رسیده، مولوی تورجان احمدی در رأس هیأتی از رؤسای ادارات، به منظور دیدار با مردم و بررسی وضعیت پروژهها به ولسوالی اشترلی سفر کرده و در گردهمایی در مسجد جامع «شیخمیران» حضور یافته است.
در این نشست، رسانههای طالبان به نقل از شخص به نام علی مبلغ، که او را از علمای دین اشترلی معرفی کردهاند، مدعی شدند که مردم این ولسوالی از حاکمیت امارت اسلامی رضایت داشته و حمایت خود را اعلام کردهاند. بر اساس این گزارش، وی خواستار وصل شاهراه نیلی–اشترلی–بامیان، ایجاد فرصتهای شغلی برای جوانان و ساخت تعمیر برای مکاتب شده است.
والی طالبان نیز در این برنامه ادعا کرد که در نظام آنان تعصب قومی و زبانی وجود ندارد، دوره زورگویی پایان یافته و درهای ادارات به روی مردم باز است. وی پس از اشترلی، جهت بررسی اوضاع به سمت ولسوالی سنگتخت حرکت کرده است.
اما در پشت پرده این سفرهای رسمی، باشندگان دایکندی تصویر کاملاً متفاوتی از وضعیت این ولایت ارائه میدهند. گزارشهای مردمی نشان میدهد که فقر شدید، بحران اقتصادی و رفتارهای خودسرانه جنگجویان طالبان، مردم را به ستوه آورده است.
بسیاری از باشندگان محل به دلیل هراس از انتقامجویی طالبان، جرئت اعتراض علنی ندارند و میگویند کسی حق ندارد بپرسد چرا با مردم چنین رفتارهایی صورت میگیرد. به گفته منابع محلی، در موارد متعددی افراد مسلح طالبان با گشتزنی در قریهجات و در میان منازل مسکونی، دست به بیبندوباری میزنند. این نیروها بدون هماهنگی و در هر زمانی که بخواهند وارد خانههای مردم شده و ساکنان را وادار به تهیه غذا میکنند؛ روندی که با واکنش و اعتراض مردم مواجه شده اما هیچ گوش شنوایی برای آن وجود ندارد.
علاوه بر فشارهای روزمره، گزارشهای تکاندهندهی از محدودیتهای مذهبی شدید در این ولایت شیعهنشین به گوش میرسد. منابع محلی فاش کردهاند که مولوی تورجان احمدی، والی دایکندی، پس از بازگشت از سفر مکه و در آستانه روزهای عاشورا، علما، ملا امامان مساجد و اعضای شوراهای محل را در اداره ولایت احضار کرده است.
به گفته شاهدان عینی، والی طالبان در این جلسه با لحنی تند به حاضران هشدار داده و گفته است: « شما ولایت دایکندی را چه وضع درست کردید، این پرچمها بر سر منازل و دکانها و مساجد برای چیست؟ تا فردا اگر تمامی پرچمهای عزاداری را جمع نکنید، آنگاه حق گلایه و شکایت ندارید؛ بر سر دروازه هر مسجد فقط حق دارید یک پرچم سفید نصب کنید.»
برخی از شرکتکنندگان در این جلسه که به دلیل تهدیدات امنیتی از افشای نامشان خودداری کردند، به رسانهها گفتهاند که در آن نشست هیچکس از ترس بازداشت و شکنجه، جرئت حرف زدن، اعتراض یا استدلال نداشت و علما ناچار شدند پس از خروج از اداره ولایت، اقدام به جمعآوری پرچمهای عاشورا از سطح شهر و منازل و ساحات تجاری نمایند.
برخی از باشندگان محل با تاکید بر حفظ هویت شان گفته اند که افراد گروه طالبان با دستههای پنج و شش نفری به تمامیمکانهای تفریحی و مسکونی و قریهجات همجوار مانند: کوه آغاحسین، دره سنگموم، سرنیلی، کنار دریای لزیر تا غدار پرسه زده و به بهانههای جمعآوری تکسصفایی به خانههای مردم وارد شده و به تهیه غذا، چای و نوشیدنی سفارش میکند و کسی جرئت شکایت و اعتراض و ممانعت را هم ندارند.
در روزهای اخیر، گزارشهای از مزاحمت افراد طالبان به زنان و دختران مردم در ولایت دایکندی در صفحات مجازی دستبدست میشد که آنان به صورت مستقیم بالای دختران و زنان مردم در قریهجات حملهور شده و آنان را به زور داخل رنجر سوار نموده و ساحه را ترک میکنند.
این فشارها و شکنجهها و تهدید و ارعاب بالای شهروندان در دایکندی، به خاطر محدودیتهای فزاینده، در رسانههای اجتماعی بازتاب پیدا نمییابد و این فشارها و تهدیدها همه روزه مضاعف میگردد.
سفر والی طالبان به ولسوالیهای دایکندی در حالی صورت میگیرد که نمایشهای تبلیغاتی این گروه در رسانهها، با واقعیتهای جاری در جامعه از جمله فقر مطلق، خودسریهای مسلحانه و سرکوب آزادیهای مذهبی و مدنی، فرسنگها فاصله دارد.