مرگ در آستانه میلاد؛ روایت تکاندهنده از فاجعه بهداشتی زنان در همسایگی ایران
تحلیلی بر آمارهای بحرانی اوچا؛ چرا نرخ مرگومیر مادران در افغانستان ۴۰ برابر ایران است
عزیزی
آمارهای تکاندهنده اوچا، بازتابی عریان از نابرابری و وضعیت حقوق بشر در مرزهای همسایه است. نرخ مرگومیر مادران باردار، صرفاً یک عدد پزشکی نیست، بلکه دماسنج توسعه، عدالت اجتماعی و جایگاه زنان در یک جامعه است. در حالی که ایران با اتکا به شبکه بهداشت مویرگی و دسترسی روستایی توانسته این آمار را به ۱۶ مرگ در ۱۰۰ هزار ولادت کاهش دهد و پاکستان در لایههای فقر و توسعه نامتوازن با آمار ۱۵۴ مرگ دستوپنجه نرم میکند، در افغانستان شاهد یک فاجعه انسانی تمامعیار با عبور آمار از مرز ۶۰۰ مرگ هستیم.
این گسست عمیق در افغانستان، محصول مستقیم یک سیستم بهداشت ازهمپاشیده، فقر مطلق و سیاستهای حذف نظاممند زنان است. وقتی دختران از تحصیل محروم میشوند، نسل آینده قابلهها و پزشکان زن نابود شده و در بافت سنتی جامعه، مادران در سکوت و محرومیت جان میبازند.
این آمار یک زنگ خطر جهانی است؛ چرا که مرگ هر مادر، نه تنها پایان یک زندگی، بلکه آغاز فروپاشی یک خانواده و تاریکی آینده فرزندان باقیمانده است.