پروژه خاموش اعتیاد؛ نگرانی از توزیع هدفمند مواد نشهآور توسط طالبان در شمال و غرب کابل
آیا طالبان به دنبال تخریب نسل جوان افغانستان هستند؟
عزیزی
یافتههای تحقیقی خبرگزاری «بازگشت» از یک روند نگرانکننده در حوزههای خیرخانه و دشت برچی کابل پرده برداشت. بر اساس گزارشها، توزیع گسترده تابلیتهای نشهآور در این مناطق، برخلاف سایر نقاط کابل که با برخورد شدید امنیتی مواجه است، بدون هیچگونه ممانعت یا تعقیب توسط نیروهای طالبان در جریان است.
وکلای گذر و بزرگان قومی در منطقه خیرخانه، این وضعیت را یک پروژه هدفمند برای معتادسازی جوانان توصیف میکنند. به گفته عزیز احمد ابراهیمی (نام مستعار)، وکیل گذر منطقه، در حالی که در نقاط دیگر شهر کابل مبارزه با مواد مخدر شدت یافته، در خیرخانه فروشندگان عمدتاً از ولایت لغمان روزانه به صدها جوان و دانشآموز مواد نشهآور میفروشند و پاسگاههای امنیتی هیچ اقدامی در برابر آنها انجام نمیدهند.
در منطقه «۵۰۰ فامیلی» خیرخانه، منابع محلی ادعا میکنند که برخی خانوادهها در فاصله صد متری پاسگاههای امنیتی، با پرداخت مبالغی در حدود ده هزار افغانی به هفته، حق سکوت و عدم مداخله نیروهای امنیتی را میخرند.
خبرگزاری بازگشت در صفحه تلگرام خود تذکر داده است که: “در دشت برچی نیز وضعیت به همین اندازه وخیم است. معلمان و نمایندگان مردمی از ورود گسترده مواد مخدر به مکاتب خبر میدهند؛ بهطوری که طبق گفته یک معلم خصوصی، ۴۰ تا ۶۰ درصد دانشآموزان صنفهای یازدهم و دوازدهم در این منطقه دچار اعتیاد شدهاند”. کارشناسان روانشناسی و تحلیلگران سیاسی بر این باورند که این روند، فراتر از یک جرم عادی، یک استراتژی برای تضعیف نسل جوان، بهویژه در مناطق یادشده، جهت حذف آنها از چرخه مشارکت اجتماعی و تحصیل است.
پیامدهای این روند فراتر از سلامت فردی است. وقتی دانشآموزان صنفهای نهایی مکتب در دام اعتیاد میافتند، عملاً زیرساختهای فکری و نیروی انسانی آینده کشور از بین میرود. تحلیلگران سیاسی معتقدند این اقدام میتواند ابزاری برای تضعیف گروههای قومی خاص و کاهش قدرت اعتراض یا مشارکت اجتماعی نسل جوان باشد.
اگر این روند بیوقفه ادامه یابد، افغانستان با نسلی روبرو خواهد شد که نه تنها قدرت تغییر ندارند؛ بلکه در بند اعتیاد، از مشارکت در ساخت آینده کشور بازماندهاند.